Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018

Hello again..

Πάνε 4 χρόνια από την τελευταία μου ανάρτηση σε αυτό το μπλογκ. Προφανώς και κατέβασα όλες τις προηγούμενες αναρτήσεις (ήταν κάπως ντροπιαστικές μεταξύ μας). Θα παραθέσω λοιπόν, όμορφα και λιτά, τα συμπεράσματά μου για το blogging και όχι μόνο:
  •      Η ειλικρίνεια είναι ότι καλύτερο έχεις να κάνεις σε αυτή τη ζωή. Όταν ξεκινάς ένα fashion blog ΠΡΟΦΑΝΩΣ δεν έχεις ιδέα για το τι κάνεις, πως να αποδώσεις φωτογραφικά τον εαυτό σου, πως να φωτογραφήσεις γενικότερα, πως να γράψεις, τι να βάλεις και πως να προωθήσεις όλο αυτό. Απλά σου αρέσει η μόδα, σου αρέσει να γράφεις και δεν έχεις πρόβλημα με την προβολή και την κριτική ή απλά θες να σου κάνουν απόσβεση τα ρούχα που έχεις στην ντουλάπα σου. Στην δική μου περίπτωση ήταν ένα συνονθύλευμα όλων των παραπάνω plus ήμουν σε επαγγελματικό αδιέξοδο. Το blogging για μένα σταμάτησε όταν βρήκα την πρώτη μου «σοβαρή» δουλειά και πιστέψτε με, αυτά τα δύο δύσκολα συνδυάζονται.


  •      Τείνω να συγκρίνω τις δουλειές με τις προσωπικές σχέσεις. Στην αρχή πειραματίζεσαι με το τι δουλεύει για σένα και τι όχι. Απορρίπτεις και σε απορρίπτουν. Μετά, τη στιγμή που σίγουρα δεν το περιμένεις, βρίσκεις την τέλεια δουλειά και μένεις εκεί μέχρι να αλλάξεις (γιατί μεγαλώνεις ίσως;) και να διαπιστώσεις πως δεν σου ταιριάζει πια. Ακούγεται και σαν την πρώτη μας «σοβαρή» σχέση έτσι δεν είναι; Και συνεχίζεις το ψάξιμο μέχρι να βρεις τη μια τη μοναδική, που θα σε κάνει να νιώθεις καλά, να θες να σηκώνεσαι το πρωί, να έχεις σκοπό. Αν έχεις την τύχη με το μέρος σου φυσικά...


  •      Η ενήλικη ζωή δεν έχει καθόλου πλάκα. Όταν ήμασταν παιδιά μας έλεγαν: «να κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα» και μετά αυτό μετατράπηκε σε: «μην είσαι βλάκας, φυσικά και δεν θα κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα». Είναι ok δηλαδή να γυρνάς κομμάτια κάθε μέρα σπίτι και να βλέπεις βιντεάκια με γάτες ενώ δεν μπορείς να κοιμηθείς το βράδυ από το άγχος αλλά δεν είναι καθόλου ok να προσπαθείς να πετύχεις αυτό που αγαπάς ειδικά αν σχετίζεται με κάποιου είδους καλλιτεχνικής δραστηριότητας. Είσαι ο τρελός του χωριού ή στην καλύτερη περίπτωση γραφικός.


Κλείνοντας έχω μια ερώτηση: Πως γίνεται σε έναν κόσμο τόσο λάθος να κάνουμε τις σωστές επιλογές; Αν κάποιος έχει βρει την απάντηση παρακαλώ ας μου στείλει ένα mail. Προσωπικά ως τότε θα συνεχίζω να γράφω, να βάζω τα καλά μου και να φωτογραφίζομαι στους δρόμους και γενικά θα κάνω ότι μου σκάσει. 


Θέα από την ταράτσα μου στα Εξάρχεια όπου διαμένω τα τελευταία χρόνια, τραβηγμένη από το κινητό μου με χρονοδιακόπτη, ενώ κοιτάζω τους απέναντι που γελάνε με τα χάλια μου. Peace.